In therapie | Ook jij zet de Afstandelijke beschermer weleens in!

In therapie | Ook jij zet de Afstandelijke beschermer weleens in!Je verliest je baan en iemand vraagt je hoe je je nu voelt. Je antwoordt: “Ooooh prima joh, ik vond het werk toch al niet leuk meer en met de collega’s klikte het totáál niet. *Lacht*” Dat kan natuurlijk de waarheid zijn, maar als je je er eigenlijk héél rot over voelt, dan kan het zijn dat je de Afstandelijke Beschermer (AB) hebt ingezet om het verdriet (even) niet te hoeven voelen.

Herkenbaar?  Waarschijnlijk wel. Ik heb vaak gedaan alsof het allemaal geweldig goed ging met mij, terwijl ik mij eigenlijk verschrikkelijk slecht voelde. Dan was ik overmatig vrolijk, keek de hele dag series of stelde mij schijnbaar volwassen op.

In therapie leer ik veel over disfunctionele modi, zoals de afstandelijke beschermer, het boze kind en de bestraffende ouder. Vandaag wil ik jullie meer vertellen over de modus ‘Afstandelijke beschermer’ en wat een ‘modus’ precies inhoudt. Misschien herken je jezelf er wel in en leer je er wat meer over.

De afstandelijke beschermer
Claassen, Muste en Weertman (2009) geven de volgende omschrijving: De modus schermt alle gevoelens af; je houdt daarmee afstand van anderen. Je bent niet in contact met je eigen gevoel. De modus van Afstandelijke beschermer kan leiden tot syptomen als innerlijke leegte, verveling, misbruik van middelen, gevoel van vervreemding van jezelf, klagen en psychosomatische klachten. Tegelijk geeft de AB een soort troost en koestering, soms via activiteiten die je alleen doet (computer, wandelen, lezen) of via het zoeken van stimulatie door bijvoorbeeld hard te werken of drugsgebruik.

Niet denken, niet voelen, niet weten, niet praten. Drank, drugs, impulsieve seks, uitgaan, dissociatie, rationeel opstellen, veel slapen, clowensk gedrag.. 

after_a_long_day_by_pascalcampion-d39qq4t

Je voelt je: vlak, leeg, verveeld, ongeïnteresseerd, koel, een robot.

“De AB heb je in je jeugd ontwikkeld om met moeilijke situaties om te kunnen gaan. Hoewel hij je helpt om pijnlijke emoties niet te voelen, is hij voor volwassenen een schadelijke modus (en belemmert hij de therapie). Het is van belang over te schakelen op een andere toestand met meer emotie. In de therapie wordt hieraan gewerkt via het proces van vormgeven, stilstaan, bewust worden en benoemen van gevoelens en gewaarwordingen.” (Claassen et al., 2009, p. 25).

Bescherming loslaten
Het is voor veel mensen lastig de AB los te laten, omdat hij je altijd heeft beschermd voor heftige emoties. Toch is het belangrijk de AB minder voeding te geven, waardoor je kwetsbare kant meer ruimte krijgt.

Voorbeelden van AB-gedachten
* “Ik snap mijzelf niet”
* “Het is beter als ik er niet meer ben”
* “Ik weet het niet meer”
* “Het is makkelijker om voor altijd alleen te blijven”
* “Zij vindt (naam vriendin) vast veel leuker dan mij”
* “Er moet nog zoveel gebeuren” etc.

Vaak ben je ook veel met de ander bezig en sta je niet stil bij je eigen gevoelens. Wanneer je opmerkt dat een gedachte je van je gevoel weghoudt kun je deze wegsturen door het volgende (bijv.) te zeggen:

“Ik snap dat je mij wilt beschermen, maar het is belangrijk om juist nu mijn gevoelens toe te laten en ze er te laten zijn.”

Door dat (hardop) uit te spreken, zul je je kwetsbare kant meer ruimte gunnen. Het verdriet mag er gewoon zijn, dus probeer het toe te laten. ~ Bron tekst: Claassen, A, Muste, E. & Weertman, A. (2009). Bron foto’s: Pascal Campion.

Ben jij je bewust van deze modus?

Veel liefs, Stephanie <3
Volg mij op Bloglovin, InstagramTwitter, Facebook, Pinterest en Youtube

7 Reacties

  1. 6 juni 2015 / 13:45

    Wel herkenbaar maar niet bewust van. De volgende keer wel na het lezen hiervan 🙂 Nuttig stuk heb je geschreven!

  2. 6 juni 2015 / 20:01

    Het klinkt inderdaad herkenbaar als je het zo neerzet! Toch ben ik me daar niet bewust van op zulke momenten. Dan is het in ieder geval fijn om dit stukje te lezen 🙂

  3. 7 juni 2015 / 16:22

    Eerlijk gezegd had ik hier nog nooit van gehoord, maar de gedachten klinken echt heel erg herkenbaar. Hier ga ik eens over nadenken.

  4. 12 juni 2015 / 16:16

    Heel herkenbaar, vaak denk ik wat heeft het voor zin om mijn gevoelens toe te laten, dan zit ik er alleen maar mee, ze lossen niet op gaan niet weg en komen alleen maar weer terug, doordat ik vaak zo denk keer ik vaak weer terug naar de AB modus:(

  5. 15 juni 2015 / 23:41

    Heel herkenbaar! Ik zit continu in de AB modus op dit moment.. Heb inmiddels weer een psycholoog alleen verwacht ik niet veel van haar…

  6. Lisette
    17 juni 2015 / 20:32

    Dit herken ik goed, ook alle voorbeeldgedachten. Fijn dat je erover schrijft, ik kan er nu goed op letten!

  7. 19 juni 2015 / 14:53

    Mooi stuk dit. Heel herkenbaar, maar was mij er totaal niet bewust van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.